புதுமைப்பித்தன் 1934 முதல் 1946 வரை ஏறத்தாழ நூறு சிறுகதைகள் எழுதினார். அவை தமிழ் சிறுகதை இலக்கியத்தை சமூக யதார்த்தவாதத்தாலும் கவித்துவமான உரைநடையாலும் மாற்றி அமைத்தன.
5 கதைகள்
கல்லிக்காட்டு கிராமத்தில் ஒரு இரகசியம் புதைந்து கிடக்கிறது. அந்த ஊரின் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு வகையில் அந்த இரகசியத்தின் பாரத்தை சுமந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். புதுமைப்பித்தனின் கூர்மையான கண்கள் கிராமத்தின் உள்ளுறை வாழ்க்கையை நேர்மையாக பதிவு செய்கின்றன.
பொன்னி என்ற பெண்ணின் வாழ்க்கை ஒரு சிறிய கதையில் சுருக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவளது சோகம் தனிப்பட்டது மட்டுமல்ல — அது அவள் காலத்தின் பல பெண்களின் சோகம். புதுமைப்பித்தன் அதை கண்ணீரின்றி, ஆனால் ஆழமான அனுதாபத்துடன் சொல்கிறார்.
ஒரு கிராமத்தில் தண்ணீர் என்பது வெறும் நீர் மட்டுமல்ல — அது அதிகாரத்தின் அடையாளம். யாரால் எந்த கிணற்றில் தண்ணீர் எடுக்க முடியும் என்ற கேள்வி ஒரு குடும்பத்தை, ஒரு கிராமத்தை, ஒரு சமூகத்தை சொல்கிறது.
காலனிய காலத்தில் ஒரு ஆங்கிலேய பெண்ணுடனான சந்திப்பு ஒரு தமிழ் ஆடவனை எவ்வாறு உட்புறமும் வெளிப்புறமும் மாற்றுகிறது என்ற கதை. ஆட்சியாளரும் ஆளப்படுபவரும் நடுவில் என்ன நிகழ்கிறது?
பசி என்பது வெறும் வயிற்றின் நிலை மட்டுமல்ல — அது ஒரு மனிதனின் கண்ணியத்தை எவ்வாறு சோதிக்கிறது என்பது. ஒரு வேலையில்லாத மனிதனின் ஒரு நாள் கதை.